درآ که در دل خسته توان درآيد باز بيا که در تن مرده روان درآيد باز
بيا که فرقت تو چشم من چنان در بست که فتح باب وصالت مگر گشايد باز
غمی که چون سپه زنگ ملک دل بگرفت ز خيل شادی روم رخت زدايد باز
به پيش آينه دل هر آن چه می‌دارم بجز خيال جمالت نمی‌نمايد باز
بدان مثل که شب آبستن است روز از تو ستاره می‌شمرم تا که شب چه زايد باز
بيا که بلبل مطبوع خاطر حافظ به بوی گلبن وصل تو می‌سرايد باز




تعبیر:از دوری و هجران دوستی ملول و ناراحتی. با کمی صبر، مراد تو حاصل می شود. نا امیدی را از خود دور کن. با نشستن و غم خوردن هیچ مشکلی حل نمی شود.

اگر چه عرض هنر پيش يار بی‌ادبيست زبان خموش وليکن دهان پر از عربيست
پری نهفته رخ و ديو در کرشمه حسن بسوخت ديده ز حيرت که اين چه بوالعجبيست
در اين چمن گل بی خار کس نچيد آری چراغ مصطفوی با شرار بولهبيست
سبب مپرس که چرخ از چه سفله پرور شد که کام بخشی او را بهانه بی سببيست
به نيم جو نخرم طاق خانقاه و رباط مرا که مصطبه ايوان و پای خم طنبيست
جمال دختر رز نور چشم ماست مگر که در نقاب زجاجی و پرده عنبيست
هزار عقل و ادب داشتم من ای خواجه کنون که مست خرابم صلاح بی‌ادبيست
بيار می که چو حافظ هزارم استظهار به گريه سحری و نياز نيم شبيست




تعبیر:راه رسیدن به مقصود مشکل و ناهموار است اما با پشت گرمی به دعا و سعی و کوشش مشکل تو حل می شود. رسیدن به سعادت ساده و آسان نیست و سعی و تلاش و ثبات قدم می خواهد.

گل بی رخ يار خوش نباشدی بی باده بهار خوش نباشد
طرف چمن و طواف بستان بی لاله عذار خوش نباشد
رقصيدن سرو و حالت گل بی صوت هزار خوش نباشد
با يار شکرلب گل اندام بی بوس و کنار خوش نباشد
هر نقش که دست عقل بندد جز نقش نگار خوش نباشد
جان نقد محقر است حافظ از بهر نثار خوش نباشد




تعبیر:بخت و اقبال با تو مساعد است. در زندگی قدر دوستان را بدان زیرا بدون آنها زندگی غم انگیز و دشوار می گذرد.